روی عـدم نـدیـد وجـودی که داشتی            امـکـان نـما نـبود نـمـودی که داشتی

در خاک هم به دیدن افـلاک رفته‌ای            عـین فـراز بـود فـرودی که داشـتـی

ای از تبـار لـیلـۀ قـدر اندکی درنگ            ما را ببر به سمت شهودی که داشتی

ای بانـویی که بود مـبـاهـات نسل تو            با جبرئیل، گفت و شنودی که داشتی

ققنوس‌وار در پی خـورشید پَر زدی            از شعله‌های آتش و دودی که داشتی

گـفـتی و باز منکـر شـأن شـما شـدند            نفرین به دشمنان حسودی که داشتی

امـا حـمـاسـه در تن آفـاق پـا گـرفت            از پشت روزهای کـبودی که داشتی